Zakażenie dojądrowe

Metoda ta jest obecnie najczęściej stosowanym sposobem doświadczalnego zakażenia królika. Obraz i przebieg kliniczny kiły doświadczalnej wywołanej wprowadzeniem krętków do tkanki jądrowej był przedmiotem bardzo licznych badań, wykonanych w pierwszych kilkunastu latach po dojądrowym przeszczepieniu krętka przez Parodiego. Opisywane przez dawniejszych autorów odmiany kiłowego zapalenia jądra związane były z różnicami techniki doświadczalnej, a w szczególności z cechami materiału używanego do zakażenia. Wyniki dawniejszych spostrzeżeń zostały omówione i ocenione w monografiach Mulzera, Gastinela i Pulvenisa, Owczynnikowa. Metoda dojądrowego zakażenia została udoskonalona w ciągu ostatnich 20 lat głównie przez badaczy zajmujących się przygotowaniem antygenów do odczynów krętkowych. U królików zakażonych znaczną ilością zjadliwych krętków występuje po 6—14 dniach ostre, rozlane zapalenie kiłowe jądra (orchitis luetica diftusa s. interstitialis). Jądro jest w całości powiększone, obrzękłe i nacieczone. Zmiany w tym okresie rozwoju orchitis luetica recens są używane do przygotowania antygenów stosowanych w odczynie Nelsona i w innych odczynach krętkowych. Zmiany zapalne narastają następnie przez okres kilku dni i dochodzą do szczytowego nasilenia w 7—10 dni po wystąpieniu pierwszych objawów. Rozmiary zmienionego jądra przekraczają wówczas znacznie normalną wielkość tego narządu. Po upływie kilkunastu dni rozpoczyna się powolne ustępowanie stanu zapalnego. Zwykle ostry stan zapalny przechodzi w zapalenie przewlekłe, charakteryzujące się wchłonięciem jedynie części nacieku i utrzymywaniem ograniczonych, twardych, guzowatych ognisk (orchitis luetica circumscriptg). W następnym okresie dochodzi do wchłonięcia ograniczonych nacieków i częściowego zaniku tkanki jądrowej. Częściej jednak następuje rozpad i tworzy się owrzodzenie o wyraźnie ograniczonych brzegach i nacieczonej podstawie. Owrzodzenia te, przypominające olbrzymią zmianę pierwotną u człowieka (scleiosis gigantea), goją się z różną szybkością, prowadząc niekiedy do częściowego zniszczenia jądra i zrostów między jądrem a moszną. Zakażenie dojądrowe, dokonane mniejszą ilością krętków lub krętkami o osłabionej zjadliwości, z reguły nie wywołuje typowego obrazu ostrego, rozlanego zapalenia jądra. W przypadkach tych po przedłużonym okresie wylęgania może) rozwinąć się od razu przewlekłe, ograniczone zapalenie jądra (orchitis circumscripta).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *